Wszystkie nowe paralotnie firmy Airwave posiadają innowację konstrukcyjną
umożliwiającą na konstruktywne wpływanie na stopień stabilności i
niestabilności lotu. Szkolna paralotnia musi być bezwzględnie nie tylko stabilna i reagująca spokojnie na klapy ale oprócz tego musi nie wyćwiczonemu pilotowi dać uczucie bezpieczeństwa i pewności. Czasza nie może nadreagować na ostre impulsy sterownicze ale mimo tego musi prawidłowo reagować na ruchy sterownicze. Nie może także reagować zbyt czule na przemieszczanie ciężaru przez pilota.

Jeśli natomiast chodzi o paralotnię o wysokiej sprawności to profil wymagań
względem niej musi być inny. Musi ona reagować z wyczuciem na przemieszczanie ciężaru przez pilota. Sprzęt pośredni, jak na przykład SPORT 2 winien znajdować się pomiędzy tymi dwiema ekstremami. Tę innowację wprowadzoną przez Airwave nazywamy Kontrolowanym Systemem Stabilności i dzięki niemu uzyskujemy w każdej klasie żądaną czułość i zwrotność.

Oto dokładniejszy opis tej nowej technologii:

Jedną z form stabilności jest samoistna praca czaszy. Ruch obu połówek
skrzydła przenosi się poprzez taśmy nośne na pilota. Ponieważ pilot znajduje
się w uprzęży odczuwa tę niestabilność, jeśli między skrzydłami następuje dużo ruchu. Ograniczenie tego ruchu pozwala na znacznie większą stabilność, ale jest jedna cecha ujemna: skuteczność przeniesienia ciężaru zostaje w dużej mierze stracona.

Rozwiązanie to jest zatem idealne dla paralotni przeznaczonej dla
początkujących pilotów, - DHV 1 w którym stabilność ma najwyższy priorytet.
Ten sam efekt można uzyskać także, jeśli linki w centrum poprowadzi się razem, ale to także powoduje sztywność skrzydła, która reagować będzie w mniejszym stopniu na przemieszczanie ciężaru.

Jeśli chodzi o czaszę o wysokiej sprawności lub czaszę paralotni przeznaczoną
do zawodów to przemieszczanie ciężaru jest sprawą bardzo ważną.
Aby skonstruować paralotnię, która będzie dobrze reagowała na przemieszczanie ciężaru środkową komorę pozostawia się bez podpór- w ten sposób pojedyncze skrzydła mogą się poruszać niezależnie od siebie, a środkowa komora zachowuje się jak równoległobok sił.

Także to powoduje, jeśli chodzi np. o Magic 3, że mamy do czynienia ze
zdumiewającym handlingiem.

Jeśli się więc chce mieć paralotnię o większej stabilności to można przy
skrzydle albo przy linkach zastosować krzyżowe podpórki, a jeśli się chce mieć
paralotnię, która dobrze reaguje na przemieszczanie ciężaru, to powinno się
użyć standardowej komory w centrum skrzydła.

Ile niestabilności daje środkowa komora zależy od wielkości tej komory.
Magic ma tę komorę o szerokości 182 mm. Tu jednak leży problem: średnia
paralotnia ma szersze komory niż np. Magic 3. Jeśli więc wzięłoby się normalną
szerokość komory za średnią komorę, to paralotnia reagowałaby jeszcze bardziej nie stabilnie niż paralotnia wysoko-wyczynowa.

I tu potrafiliśmy znaleźć zadziwiająco proste rozwiązanie: stosuje się po
prostu węższą komorę w środkowej części paralotni. Stopień stabilności
zależny jest od szerokości środkowej komory.

Poprzez zmianę tej szerokości konstruktor posiada możliwość kontrolowania
dokładnego stopnia stabilności oraz reakcji na przemieszczanie ciężaru.

SPORT jest pierwszą paralotnią, w której zastosowano tę technologię.
Nie będę zdziwiony, jeśli pewnego dnia będą tak budowane wszystkie paralotnie.

Bruce Goldsmith, Airwave - Dział Konstrukcyyjny